7. De wielsteen
Speciale activiteiten
Je staat hier aan het begin van het Smidswegje. Een niet toevallig gekozen naam: hier bevond zich de smederij. Hoe lang deze hier geweest is? De laatste smid op deze plaats was ‘smid Meijers’. Zo werd hij genoemd. Een van zijn knechten was Hendrik (‘Eine’) Sturm. Deze is ook bekend als de schrijver van verschillende boeken zoals ‘De prijs der vrijheid’, over de inundatie van Walcheren. Op de foto is Hendrik aan het werk.
Boeren brachten hun paarden naar de smederij om ze te laten beslaan. Hun zware geklof over de straatstenen was een sein voor de kinderen om naar de smederij te rennen. Roodgloeiende hoefijzers werden in model geslagen en op de hoeven van het paard geplaatst. Sissend vulde de hele smederij zich dan met rook die door de deur naar buiten waaide. Een geur als van brandend haar, maar dan factor 100 sterker. Niet alleen paarden, ook wagenwielen werden door de smid van ijzer voorzien.
Daar was deze steen voor: een wielsteen. Het houten wagenwiel werd plat op de steen gelegd, met het aspunt in het gat. De ijzeren band werd, gloeiend heet, rond het wiel gelegd. Bij het afkoelen kromp het ijzer waardoor het muurvast kwam te zitten. Dat het houten wiel door de wielenmaker zeer kundig in elkaar was gezet mag duidelijk zijn.
